Serwis wesele-wielkopolska Wielkopolska

Wielkopolskie tradycje weselne c.d.

Za konnymi bryczkami jadą kobiety, w pochodzie, który rozpoczyna powóz z panną młodą, druhną oraz gospodynią, która dokona obrzędu oczepin. Do kościoła wiedzie pochód rozdzielający parę młodą, gości i gospodarzy wedle płci, po prawej stronie przed ołtarzem stają kobiety, po lewej mężczyźni. Po uroczystościach religijnych przychodzi czas na świętowanie w domu weselnym. Po obiedzie spożytym około godziny piątej po południu gospodyni ceremonii stawia przed młodymi jabłko z rozmarynem, symbole weselne i zaczyna zbierać na tacę pieniądze. Towarzyszy temu swoiste nagabywanie do hojności:

"Mało, mało

Trzeba wiencej,

Za urodę sto talarów,

Za wianeczek tysionc."

(Jan Bzdęga, Biskupianie, Wydawnictwo Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury, Warszawa 1992, s. 39.)

Po zebraniu sporej sumki rozpoczyna się obrzęd oczepin, charakterystyczny dla całej ludowej obrzędowości, niemniej w Wielkopolsce

obchodzony na swój sposób. Panna młoda tańczy swój ostatni taniec panieński z drużbą, którego stara się przekupić odpowiednim trunkiem gospodyni, zamawiając pannę młodą do czepienia. Drużba jednak daje sobie odebrać pannę młodą dopiero za trzecim razem, "zagapiwszy się". Wyrwana z objęć tanecznych drużby przyszła mężatka zostaje w osobnej komnacie ubrana w czepiec przysługujący mężatkom. Ale nie wraca jeszcze do swego męża, musi on dopiero "wykupić" swą żonę. Prowadzą do niego przebranego za kobietę chłopca, którego wady pan młody rozpoznaje, a tym samym odżegnuje się od przyjęcia jako swej żony. Nawet "dobicie targu" z żydem, także przebranym, wymiana fałszywej panny młodej za potłuczone skorupy nie daje pożądanego efektu uwolnienia prawdziwej panny młodej. Dopiero za trzecim razem, gdy gospodyni która czepiła przyszłą mężatkę prowadzi ją do pana młodego, jest to autentyczna wybranka serca. Czepienie wieńczy taniec państwa młodych, po którym przejmują oni przywileje i obowiązki przysługujące młodym gospodarzom, wybawiając od służby drużbę.

Przeczytaj artykuł:

Polskie tradycje weselne

Wielkopolska - wesele tradycje
	Wielkopolskie tradycje weselne c.d. Za konnymi bryczkami jadą kobiety, w pochodzie, który rozpoczyna powóz z panną młodą, druhną oraz gospodynią, która dokona obrzędu oczepin. Do kościoła wiedzie pochód rozdzielający parę młodą, gości i gospodarzy wedle płci, po prawej stronie przed ołtarzem stają kobiety, po lewej mężczyźni. Po uroczystościach religijnych przychodzi czas na świętowanie w domu weselnym. Po obiedzie spożytym około godziny piątej po południu gospodyni ceremonii stawia przed młodymi jabłko z rozmarynem, symbole weselne i zaczyna zbierać na tacę pieniądze. Towarzyszy temu swoiste nagabywanie do hojności: "Mało, mało Trzeba wiencej, Za urodę sto talarów, Za wianeczek tysionc." (Jan Bzdęga, Biskupianie, Wydawnictwo Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury, Warszawa 1992, s. 39.) Po zebraniu sporej sumki rozpoczyna się obrzęd oczepin, charakterystyczny dla całej ludowej obrzędowości, niemniej w Wielkopolsce	obchodzony na swój sposób. Panna młoda tańczy swój ostatni taniec panieński z drużbą, którego stara się przekupić odpowiednim trunkiem gospodyni, zamawiając pannę młodą do czepienia. Drużba jednak daje sobie odebrać pannę młodą dopiero za trzecim razem, "zagapiwszy się". Wyrwana z objęć tanecznych drużby przyszła mężatka zostaje w osobnej komnacie ubrana w czepiec przysługujący mężatkom. Ale nie wraca jeszcze do swego męża, musi on dopiero "wykupić" swą żonę. Prowadzą do niego przebranego za kobietę chłopca, którego wady pan młody rozpoznaje, a tym samym odżegnuje się od przyjęcia jako swej żony. Nawet "dobicie targu" z żydem, także przebranym, wymiana fałszywej panny młodej za potłuczone skorupy nie daje pożądanego efektu uwolnienia prawdziwej panny młodej. Dopiero za trzecim razem, gdy gospodyni która czepiła przyszłą mężatkę prowadzi ją do pana młodego, jest to autentyczna wybranka serca. Czepienie wieńczy taniec państwa młodych, po którym przejmują oni przywileje i obowiązki przysługujące młodym gospodarzom, wybawiając od służby drużbę. Przeczytaj artykuł: Polskie tradycje weselne